Lege agenda

Column Marc ter Horst

Leuk hoor, grote projecten waar je jaren aan kunt schrijven. Wel jammer dat je halve agenda en bankrekening leegloopt op het moment dat er door onvoorziene omstandigheden zo’n project wegvalt. Over die onvoorziene omstandigheden vertel ik je nog wel eens. Nu eerst over die lege agenda.

Om die weer vol te krijgen moet je aan acquisitie doen. Niet mijn sterkste punt, waarschijnlijk ook doordat de grote en kleine projecten me in het verleden vrijwel altijd aan kwamen waaien. Logisch zou je zeggen: uitgevers die tevreden zijn komen later weer bij je terug en als het goed is laat je een spoor van tevreden uitgevers achter, die vervolgens over elkaar buitelen om je in hun auteursteam te krijgen. Toch werkt het niet zo. Op de een of andere manier kan je spoor van tevreden uitgevers nog zo lang zijn, ze komen lang niet allemaal bij je terug. Zijn ze toe aan een frisse wind? Vinden ze je te duur of te eigenwijs? Denken ze ‘die is vast te druk’ of ‘die wil toch alleen nog maar kinderboeken schrijven’? Heeft de zoveelste reorganisatie al je warme contacten op een andere plek neergezet?

Ik heb me er altijd over verbaasd dat opdrachtgevers niet een enorme database hebben met mensen om uit te putten. Immers: bij elk project krijg je weer de vraag of jij nog goede auteurs kent. Eh, jawel, maar die zouden jullie toch onderhand ook moeten kennen? Waarom hebben jullie niet alle auteurs uit het verleden in je computer staan, inclusief sterke en zwakke punten? ‘Die heeft ervaring met geschiedenis, schrijft lekker voor de bovenbouw en haalt z’n deadlines bijna altijd’.

Je zou er zelfs een sterrensysteem aan kunnen hangen, à la Bol.com of dat verschrikkelijke Booking. Laat ik mezelf eens geheel onbevooroordeeld en volstrekt objectief als proefpersoon nemen:

  • zaakvakken     *****
  • taal                 ****
  • toetsen            *
  • didactiek         ***
  • deadlines        *****
  • netjes              ****
  • bescheiden     *****

Desnoods kunnen de verschillende uitgevers reviews plaatsen. “Hij is helemaal niet bescheiden!” Dan schieten de gemiddelde sterren omlaag. Of dat nou zo’n goed idee is? Dan zou het in elk geval wel zo eerlijk zijn als wij auteurs ook sterren uit konden delen aan uitgevers. Bijvoorbeeld voor de kans op onvoorziene omstandigheden. Met zo’n systeem had mijn agenda nu lekker vol gestaan.